راهنمای کامل دعانویس گلدشت که باید بدانید

چیز، در معرض خطر بزرگی نیستیم.» استل سریع پرسید: «اون چیه؟» آرتور سرش را تکان داد و او را به سمت آسمان‌خراش هدایت کرد، که دعانویس حالا جادو سیاه پر از مردمی بود که از تمام طبقات به پایین آمده بودند و با هیجان در اطراف سالن ایستاده بودند و سید و حاجی از یکدیگر می‌پرسیدند چه عبادت کردن اتفاقی افتاده است. آرتور، اجنه غیر مسلمان استل را به یکی از گوشه‌ها هدایت کرد. او دستور داد: «اینجا منتظر من باشید. من می‌خواهم برای این جمعیت صحبت کنم.» او راهش را باز کرد تا به شیرینی‌فروشی و دکه روزنامه‌فروشی در راهروی اصلی رسید. در آنجا دعانویس

از پیشخوان بالا رفت و فریاد زد: «مردم، به من گوش دهید! من دعانویس جفر به شما می‌گویم چه اتفاقی افتاده است!» در دعانویس یک لحظه سکوت مطلق مشرکان حکمفرما شد. او خود را در میان دریایی از چهره‌های رنگ‌پریده یافت که همگی از ترس و اضطراب در هم کشیده شده بودند. او با اطمینان گفت: «اول دعا از همه، چیزی برای ترسیدن وجود ندارد. ما به جایی که از آنجا شروع کردیم برمی‌گردیم! هنوز نمی‌دانم چگونه، اما این کار را خواهیم کرد. نترسید. حالا به شما می‌گویم چه اتفاقی افتاده است.» او به سرعت ابطال کردن جادو و با کلماتی تا

تعویذ حد امکان ساده، طرح اولیه‌ی نظریه‌اش را برایشان شرح دامنه داد مبنی بر اینکه شکافی در سنگی که پایه‌های آسمان‌خراش بر آن قرار داشته، ایجاد شده و باعث شده آسمان‌خراش نه به علوم غریبه سمت پایین، بلکه به درون بُعد چهارم فرو برود. «من یک مهندس هستم.» حرفش را تمام کرد. «آنچه طبیعت می‌تواند انجام دهد، ما می‌توانیم تقلید کنیم. طبیعت ما را به درون این گودال راه داده است. ما بیرون خواهیم آمد. در این میان، مسائل جدی هستند. لازم نیست از برنگشتن بترسیم. ما این کار را خواهیم کرد. چیزی حرز نسخ خطی که باید گلدشت با آن مبارزه

کنیم، گرسنگی است!» وی. آرتور با اردستان سماجت ادامه داد: «ما باید با گرسنگی مبارزه کنیم و آن را شکست دهیم. من این را از همان ابتدا به شما می‌گویم، چون می‌خواهم از همان ابتدا شروع کنید و شیطان برای کمک به ما اقدام کنید. ما غذای بسیار کمی داریم و تعداد شیاطین زیادی از ما باید آن را بخوریم. اول، می‌خواهم چند داوطلب در جیره‌بندی کمک کنند. بعد، می‌خواهم هر اونس غذا در این مکان تحت نظارت باشد تا به نیازمندترین افراد برسد. چه کسی در این امر کمک خواهد ابجد کرد؟» شوک‌های پی در پی و سریع، قوای

ذهنی اکثر افراد حاضر در آنجا را فلج کرده بود، خوانسار اما شش نفر مذهب به جلو حرکت کردند. در میان آنها علوم غریبه مردی مو خاکستری دعاگر با ظاهری اقتدارگرا دیده می‌شد. آرتور او را به طلسم عنوان رئیس بانک در طبقه همکف شناخت. مرد مو خاکستری گفت: «نمی‌دانم شما کی هستید یا اینکه آیا درست می‌گویید چه اتفاقی افتاده است یا نه. اما می‌بینم که باید کاری انجام شود، و - خب، فعلاً حرف شما را قبول می‌کنم. بعداً این موضوع را بررسی خواهیم کرد.» طلسم آرتور سر تکان داد. خم شد و با پیشینه تاریخی صدای آهسته با مرد

مو خاکستری صحبت کرد، که از او دور شد. مرد طلسمات مو خاکستری از درگاه صدا زد: «گریسون، والترز، ترهیون، سیمپسون و فورسایت بیایید اینجا.» تعدادی از مردان با گیجی به سمت او هجوم آوردند. آرتور دوباره شروع به سخنرانی کرد. «شما مردم - آن‌هایی که آنقدر گیج نیستید دعا نویسی رمل که فکر کنید فرشتگان - یادتان می‌آید که یک رستوران در ساختمان هست و حاجت گرفتن نیازی به گرسنگی کشیدن نیست. اشتباه می‌کنید. ما تقریباً دو هزار نفر اینجا هستیم. این یعنی شش هزار وعده غذایی در روز. ما باید تقریباً ده تن غذا در روز دین داشته باشیم، و

باید آن را فوراً بخوریم.» یکی پیشنهاد داد: «شکار؟» کافر یکی دیگر فریاد زد: «من سرخپوست دیدم. توسل می‌توانیم با آنها تجارت کنیم؟» آرتور اعتراف کرد: «ما می‌توانیم کافران رمال شکار کنیم و با سرخپوستان تجارت کنیم، اما به غذا به صورت تنی نیاز داریم - به صورت تنی، مردم! سرخپوستان آذوقه ذخیره نمی‌کنند و علاوه فرشتگان بر این، آنها بیش از حد پراکنده هستند که بتوانند برای ما مازاد داشته باشند. اما ما باید غذا داشته باشیم. حالا، چند نفر از شما چیزی دعانویس در مورد شکار، ماهیگیری، تله‌گذاری یا هر راه ممکن شیاطین برای تهیه غذا می‌دانید؟» چند

نفری دست بالا بردند - به طرز رقت‌انگیزی کم. آرتور دید که استل دست خود را بالا برده است. «بسیار خب،» گفت. «آن‌هایی ارواح که دستتان را بالا فرشتگان بردید، با من به طبقه دوم بیایید تا در موردش صحبت کنیم. بقیه‌تان سعی کنید